Marek Pieczonka

3 . 06 . 2026

Marek Czesław Pieczonka ur.1954 we Wrocławiu w 1980 ukończył Akademię Rolniczą we Wrocławiu
wydział Geodezji 2007. SGGW Warszawa Dietetyka podyplomowe studia. Fotografią para się od 1969
roku, w 1974 wiąże się z fotografią krajoznawczą organizuje Komisję Fotografii Krajoznawczej przy ZW
PTTK we Wrocławiu, oraz w 1977 taką samą w Wałbrzychu w której przewodniczy do 2000 roku i
przenosi się do Wałbrzycha. W 1980 współorganizuje Wałbrzyskie Towarzystwo Fotograficzne. Działa na
szczeblu krajowym w PTTK. Był organizatorem wielu plenerów o zasięgu ogólnokrajowym i
wojewódzkim. Plenery Heiszowina 1987-1990 w Górach Stołowych, jako tworzenie materiału
fotograficznego pod wniosek do Ministerstwa o nadanie statusu Narodowego Parku Gór Stołowych,
ustanowiono w 1993 roku. Osobiście przekazałem okoł 400 Zdjeć do UW w Wałbrzychu. Udział przy
organizacji i uczestnictwo przy wszystkich Sesjach Tatrzańskich ZG PTTK powiązanych z Forum
Fotografio Krajoznawczej. Udział w Biennale Krajobrazu w Kielcach, lata 80-te. Wiele wystaw
indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. Ostatnie w Janowie Lubelskim ( Muzeum Fotografii),
w Wałbrzychu Stara Kopalnia i Podzamcze, Świebodzicach, w Piwnicy pod Baranami w Krakowie,
Lubaniu, Działdowo I i III dni Fotografii w Działdowie. Doroczne wystawy CFK w Łodzi. Doroczna
2025 wystawa fotografii członków OD ZPAF w Muzeum współczesnym we Wrocławiu, Foto Forum
Galeria OD ZPAF Wrocław. Uhonorowany Złotą Honorową odznaką PTTK, nagrodą im. Fryderyka
Kremsera, Odznaką za Pracę z Młodzieżą PTTK, oraz Zasłużony Instruktor Fotografii Krajoznawczej.
Jest obecnie członkiem KFK ZG PTTK. Od 2022 jest kuratorem Galerii La Habana we Wrocławiu. Od
roku współpracuje w zakresie prowadzenia Galerii Fotografii Okręgu Dolnośląskiego ZPAF we
Wrocławiu.

„Świat bez tlenu” to projekt będący wizualną próbą wyobrażenia rzeczywistości, w której znika jeden z
podstawowych pierwiastków warunkujący życie na Ziemi.
Dla naukowców świat bez tlenu wcale nie jest czymś niewyobrażalnym czy dystopijną wizją. To
wszystko może się zdarzyć w dłuższej lub krótszej perspektywie czasu i stać się drogą do świata, w
którym wszystkie znane nam dotychczas formy życia przestaną istnieć. Dokumentalna obserwacja
rzeczywistości jest tu jedynie punktem wyjścia w rozważaniach nad nietrwałością istnienia i zależnością
nas samych od środowiska.

Słowo od Aga Antosiewicz-Mas